14.03.09

Kusursuz bir gün.
Bizde kalsın.

sulu sepken üstüne

Ateşli sözlerimle kandırıp
Yanlış yolun karanlığından
Düşmüş ruhunu kurtardığım zaman,
Derin bir azap duyarak
Seni saran ayıbı
Pişmanlık içinde lanetledin.
Unutkan vicdanını anılarınla

cezalandırmak için,

Benden önce olanları
Tek tek bana anlatırken
Birden bire yüzünü ellerinle kapadın;
Ruhundaki isyan sonunda
Utançla, dehşetle sarsılarak
Gözyaşlarına boğuldun
vb., vb., vb...


fyodor mihailoviç

;

Kısa bir zaman diliminde, görüşmemizin üzerinden sadece iki saat geçmesine rağmen, sadece seni özlediğimi anlatmaya çalışırken,
bırak sussun artık o tuşlar, konuşmasın, kahrolası iki dakika beklesin, bırak bir arkadaşın kırılsın sana, darılsın, seni hayatında bir daha görmek istemesin, veya boşver… O her konuşma tıkırtısında, ben darılmayayım sana.
Ya da yalan söyle bana, hadi ama çok kolay.

post-it

Maybe ile reklamlar hakkında konuşurken, en yaratıcılar arasında yukardaki reklamın olduğunu söyledim ve bana vurmaya başladı.

Fakat herşeye bir cevabı olan Maybe'nin, buna da bir cevabı vardı ve bu cevap beni derinden etkiledi...

"İlk tanıştığımızda arkana yapıştırdığım kağıdı görmedin galiba..."
"!!!"

sır

- Sen uyurken kucağımda sevemedim seni. Uyanırdın belki...
- Uyuyamadım kucağında, belki yüzün asılır nedensiz de olsa, anlatmak istersin veya üşürsün söylemezsin diye.

.

Giderek yaklaşıyorum sana. Yazdıklarımı okumuyorsun, beni duymuyorsun. Karanlıktaki geçici körlük gibi, beni göremiyorsun. Ben ise bütün vücudumun titrediğini hissediyorum, evimin salonundaki kanepede, yorganı üstüme çekmiş uyumaya çalışırken. İnsanın benliğini kasıp kavuran, kontrol edilemez bu duygu, bir çeşit nöbet gibi. Anlam ve isim karmaşasında gidip geliyorum. Gözlerim tavandaki büyük boşlukta kayboluyor…

O, çok kurmak istediğin, yönetmek istediğin, önüne kimsenin geçmesine izin vermediğin hayallerin, benim önümde şimdi. Senin için tüketilmeyi bekliyorlar. Senin için çabalarken, ben…
“Neden!” bu beş harf anlamını yitiriyor nedensizlikte.


Oysa insanı giderek dibe sürükler farkındalık.
Yüzlerce düşünceyle uğraşmaktansa daha iyi değil midir ki saflık?

,

saat 03.00

Koşma, yorulduysan. Bilme, istemiyorsan. Her an gülüyorsan, neden kendimizi esir etmeyelim ki bu zevke? Terapi seansı gibi kullanıyorsak… Yaşadığımız ‘an’a odaklanıyorsak. Kendimizden geçiyorsak… Sende korkuyorsan, yalanlarımızdan.
Eğer bir tavsiye istiyorsan,
kısa ve dokunaklı bir öpücük gibi hissetmelisin. Çünkü;

Her uyuşturucu bir başlangıçtır hayata.
Çok fazla fark eder mi çeşitleri, dünyadan yükseldikten sonra?

Uyanmamıza çok var. Boşuna saate bakma, yeter artık.

uzak

Tekne ile açıldık bugün.
Dünya ile bağlantılarımızı kopardık,
sorunları denize attık,
kirletmeyeceğini biliyorduk.

aranıyor!

Sevgili Maybe'yi iki gün içerisinde üç kere yendim tavlada. O çok biliyorum diye hava atan maybe den eser yok şimdi. Birde bana "çok şanslısın" diyor, yenilmeye doymuyor. Maybe yenmek artık çok kolay olduğu için, yeni rakip aranıyor.

öptüm gıdı